عبد الحميد حسينى دام فضله به سند خود از ابو عمرو كشّى روايت كرد . پس از اين ، سيد نقيب حسيب مرتضى ابو الحسين بهاء الدّين على بن سيد عبد الكريم بن عبد الحميد حسينى نجفى نسّابه استاد ابن فهد حلّى را متذكر خواهيم شد . از قرائن پيداست كه وى جدّ سيّد زين الدّين است كه ذيلا ايراد مىشود . سيد اجلّ زين الدّين على بن عبد الحميد حسينى نجفى ازاين‌پس به‌عنوان سيد على بن عبد الكريم بن على بن محمد بن على بن عبد الحميد حسينى نجفى ، شارح المصباح الصغير خواهد آمد كه فاضلى عالم و فقيهى محدث بوده است و آثار و تأليفاتى دارد . از جمله شرح مختصر مصباح المتهجد شيخ طوسى و شرح دراية اصول الحديث و حواشى و تعليقاتى بر خلاصة الرجال علامه حلّى و امثال اين‌ها . مؤلف گويد : شرح دراية الحديث از آثار او بشمار نمىآيد براى آنكه تأليف دراية الحديث در ميان شيعه از مستحدثات شهيد ثانى بوده است و شهيد هم سالها پس از او مىزيسته است . و حقيقت آن است كه مترجم حاضر همان سيد بهاء الدّين ابو الحسين على بن عبد الكريم بن عبد الحميد حسينى نجفى است كه در آينده به نام و شرح حال او اشاره خواهد شد كه استاد ابن فهد حلّى بوده است پس بايد دقت كرد . و نسبت به جد هم شايع است . يادآورى مىشود شيخ ابراهيم قطيفى كتاب شرح مختصر النافع را به وى نسبت داده است و در رساله‌اى كه در رد رساله شيخ على كركى كه در حلّ خراج تأليف كرده بود مىنويسد : سيد فاضل كامل عالم عامل على بن عبد الحميد حسينى ( قدّس اللّه سرّه ) در شرحى كه براى نافع نوشته كاملا از عهده برآمده است و ظاهرا آنچه مرقوم داشته است ، از گفتهء استادش فخر المحققين بوده . او چنين يادآورى كرده است : گويند عراق مفتوح العنوة است كه به دست مسلمانان فتح شده است بنابراين متعلق به همهء مسلمانان خواهد بود چنان كه سرزمين مزبور به فروش نمىرسد و وقف نمىشود و بخشيده نمىشود و در ملك ديگرى درنمىآيد زيرا حضرت امام حسن و امام حسين